Vallahi kusura bakmayın ama Malatya’da kaldırıma adım atmak cesaret istiyor.
Bir gün bastığın yer sağlam, bir gün değil… Bir bakmışsın su birikintisi, bir bakmışsın çukur… Şehirde yürümek resmen Survivor parkuru gibi.
Hele bir de esnafın önüne koyduğu tabelalar yok mu?
Sanki tabelaya “basıp uçan kazanır” yazacaklar.
Bir gün Hamidiye tarafında yürürken bir amca dedi ki:
“Evlat, kaldırıma değil, kadere basıyorsun burada.”
Güldüm ama acı bir güldü.
Biz bu şehri seviyoruz, sahip çıkıyoruz ama yaya yollarının bir şehir medeniyetinin aynası olduğunu da unutmayalım.
Benim naçizane önerim:
— Belediyeler mahalle mahalle yürüyüş turu yapsın.
— Sorunlu noktalar vatandaştan önce onlar görsün.
— “Sokak gözü” diye bir birim kurulsa fena mı olur?
Çünkü Malatya’nın sokaklarında yürüyebilmek, bazen sadece yürüyebilmek bile lüks hale geldi.
